กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 139 ฝีมือคนและยาพิษ
ผู้ใหญ่บ้านฉิวแย้มยิ้ม “ลำบากอันใดกัน ต่อให้ลำบากเพียงใดก็เทียบไม่ได้กับที่เจ้าเหน็ดเหนื่อยฆ่าหมาป่า แม่นางฉู่ เนื้อของหมาป่าตาแดงพวกนั้นกินได้หรือไม่” ที่สำคัญคือพวกชาวบ้านเห็นเนื้อนับพันจินต้องถูกทิ้งไปเช่นนี้ ย่อมตัดใจไม่ลงจริงๆ เสียดายจนปวดใจแทบขาด!
ฉู่ชีเม่ยมีสีหน้าเคร่งขรึม “กินไม่ได้! มีพิษ”
ผู้ใหญ่บ้านฉิวมีสีหน้าตกตะลึง “มีพิษรึ!?”
“หมาป่าตาแดงชนิดนี้ไม่รู้ว่ากลายพันธุ์ด้วยสาเหตุใด ในเนื้อมีพิษ ทางที่ดีควรฝังให้ลึกสักหน่อย”
“ได้ๆ ข้าจะรีบไปบอกให้พวกเขารีบฝังเดี๋ยวนี้”
ผู้ใหญ่บ้านฉิวตกใจจนไม่กล้าอยู่นานแม้แต่เค่อเดียว กระทั่งกะละมังก็ไม่รอหยิบ รีบกลับเข้าหมู่บ้านไปทันที