เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 129 พาตัวไป
ฉู่ชีเม่ยค้อมกายคารวะ “หม่อมฉันคารวะใต้เท้าฉิน ท่านแม่ทัพเจิ้งเพคะ”
เพล้ง!
เจิ้งอวิ๋นจี่ขว้างชามกระเบื้องหยาบในมือลงพื้นจนแตกเป็นเสี่ยง ๆ ตวาดกร้าว “หญิงปากกล้าบังอาจนัก! เห็นท่านแม่ทัพแล้วยังไม่คุกเข่าลงอีกรึ!”
ฉู่ชีเม่ยสีหน้าสงบนิ่ง เอ่ยเรียบ ๆ ว่า “ข้าเป็นผู้บำเพ็ญมรรค เจ้าเป็นเพียงปุถุชนคนธรรมดา มิอาจรับการคุกเข่าคารวะจากข้าได้”
ชิ!
เจิ้งอวิ๋นจี่แค่นหัวเราะ “เจ้าหนึ่งมิใช่นักพรตเต๋า สองมิใช่นักพรตหญิง บำเพ็ญมรรคอันใดกัน?”
ฉู่ชีเม่ยย้อนตอบทันควัน “ที่ข้าบำเพ็ญคือฝ่ายธรรมะ มรรคที่มุ่งลงทัณฑ์คนชั่วโดยเฉพาะ”
“สามหาว! หญิงชาวบ้านชั้นต่ำบังอาจมาคุยโตโอ้อวดต่อหน้าท่านแม่ทัพ คน พาตัวมาตบปาก!” เจิ้งลี่ผู้ติดตามคนสนิทของเจิ้งอวิ๋นจี่ตวาดลั่น
องครักษ์สองนายเดินตรงเข้าไปหาฉู่ชีเม่ย