กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 110 ของกำนัล
ชาวบ้านสองคนช่วยกันพยุงซานเหลิงจื่อขึ้นมา ซานเหลิงจื่อแอบชำเลืองมองฉู่ชีเม่ยด้วยความหวาดกลัว ไม่กล้าแม้แต่จะผายลมออกมาสักแอะ แล้วเดินกะเผลกจากไป
“ฉู่ซื่อ เนื้อหมาป่าเจ้าไม่เอาจริง ๆ รึ” ผู้ใหญ่บ้านฉิวเอ่ยถาม
ฉู่ชีเม่ยพยักหน้า “ไม่เอาเจ้าค่ะ หัวหน้าหมู่บ้าน พวกท่านเองก็อย่ากินเลยจะดีที่สุด เนื้อชนิดนี้มีเชื้อโรคนัก บางคนกินเข้าไปแล้วจะขึ้นผื่นแดง”
“ได้ ขอบใจเจ้าที่เตือน หากฟอกหนังหมาป่าเสร็จแล้วจะส่งมาให้เจ้าทันที”
“ได้เจ้าค่ะ อย่างไรข้าก็มิได้รีบร้อนใช้อยู่แล้ว”
สองพ่อลูกหัวหน้าหมู่บ้านจากไปแล้ว ชาวบ้านคนอื่น ๆ ก็ไม่กล้าอยู่ที่นี่แม้แต่น้อย ฝีมือกระบวนท่านี้ของฉู่ชีเม่ยข่มขวัญทุกคนจนราบคาบ ทำให้พวกเขาไม่กล้าดูแคลนนางอีกต่อไป