ตอนที่ 109 ชาติตระกูลของหม่านชุน

ตอนที่ 109 ชาติตระกูลของหม่านชุน

หม่านชุนกลับยินดียิ่งนัก ปฏิบัติต่อซากหมาป่าเหล่านี้ประหนึ่งสมบัติล้ำค่า

“ล้างมือล้างไม้แล้วรีบนอนเถิด พรุ่งนี้ต้องตื่นแต่เช้า”

……

วันรุ่งขึ้น ทิศตะวันออกเพิ่งจะปรากฏแสงรำไร ฉู่ชีเม่ยก็มายืนอยู่ด้านนอกรั้วบ้านของผู้ใหญ่บ้านฉิวแล้ว

ต้าหวงได้ยินความเคลื่อนไหวก็พุ่งพรวดออกมาจากเพิงสุนัขทันที อ้าปากหมายจะเห่า ครั้นพบว่าเป็นฉู่ชีเม่ย มันก็ตกใจกลัวจนหางจุกก้นในบัดดล มุดหัวหดกลับเข้าไปในรังของตนเอง ครางหงิง ๆ เสียงแผ่วเบาคำหนึ่ง มิกล้าขยับเขยื้อนอีกต่อไป

ขณะที่ฉู่ชีเม่ยกำลังจะอ้าปากร้องเรียกคน ประตูบานหนึ่งทางทิศตะวันออกของห้องโถงกลางก็เปิดออก ป้าอวิ๋นเดินผมเผ้ากระเซิงออกมา มือถือหวีไม้อยู่เล่มหนึ่ง

“ป้าอวิ๋น”