ตอนที่ 103 เจ้าโจรน้อยขโมยข้าวสาลี

ตอนที่ 103 เจ้าโจรน้อยขโมยข้าวสาลี

ฉู่ชีเม่ยเดินไปไกลแล้ว ไม่รู้เรื่องราวที่เกิดขึ้นเบื้องหลังแม้แต่น้อย

ทางสายเล็กในหุบเขาคดเคี้ยวราวกับไส้ไก่ ทั้งยังขรุขระไม่ราบเรียบ เดินยากยิ่งนัก ยามพบจุดที่มีเถาวัลย์ผืนใหญ่ขวางทาง ฉู่ชีเม่ยยังต้องใช้พลังปฐมเข้าถางถอน

การปล่อยพลังจิตวิญญาณตลอดเวลาก็ชวนให้เหน็ดเหนื่อยยิ่ง เดินไปได้ราวครึ่งชั่วยาม ฉู่ชีเม่ยก็หยุดพัก เสื้อผ้าบนร่างนางเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อ แนบสนิทติดกาย ชวนให้อึดอัดไม่สบายตัวเป็นอย่างยิ่ง

อาทิตย์อัสดงคล้อยต่ำลงสู่ยอดเขา แสงสนธยาสีทองทอดลงกลางหุบเขา แลดูสงบเงียบและงดงาม

ฉู่ชีเม่ยดื่มน้ำ กินแตงโม พักผ่อนครู่หนึ่ง แล้วจึงออกเดินทางต่อ