ตอนที่ 102 ป้ากัวแห่งตำบลหนิวโถว

ตอนที่ 102 ป้ากัวแห่งตำบลหนิวโถว

ฉู่ชีเม่ยเลือกมาสองคู่ “คู่ละเท่าใดหรือ”

ป้ากัวเดิมทีคิดจะยื่นนิ้วมือออกมาสิบนิ้ว แต่คิดไปคิดมาก็กางออกเป็นแปดนิ้วแทน “คู่ละแปดอีแปะ” นางนึกว่าหญิงผู้น้อยตรงหน้าจะต่อรองราคา คาดไม่ถึงว่าฉู่ชีเม่ยเพียงพยักหน้าน้อย ๆ ไม่เอ่ยอันใด งานฝีมือทำช้า ซ้ำยังเปลืองนิ้วมือ เทียบกับค่านิยมของนางแล้วไม่นับว่าแพง อีกอย่าง จุดประสงค์ของนางมิใช่การซื้อรองเท้า หากแต่เป็นการถามทาง

ฉู่ชีเม่ยนับเหรียญสิบหกอีแปะส่งให้นางอย่างคล่องแคล่ว

ป้ากัวลอบประเมินนางโดยไม่ให้มีพิรุธ พลางเอ่ยหยั่งเชิง “แม่นางมาจากต่างถิ่นกระมัง ข้าฟังสำเนียงแล้วไม่เหมือนกับพวกเราแถวนี้เลย”

ฉู่ชีเม่ยพยักหน้า “ไม่ปิดบังเถ้าแก่ ข้ามาตามหาญาติ จะไปยังหมู่บ้านเค่าซาน ไม่ทราบว่าหมู่บ้านเค่าซานอยู่ไกลจากตำบลหนิวโถวหรือไม่”