กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 170
กำแพงเมืองสูงกว่าร้อยเมตรเปรียบเสมือนป้อมปราการเหล็กกล้าที่ไม่มีวันพังทลายตั้งตระหง่านอยู่บนดินแดนรกร้าง
เวลานี้ บนลานกว้างแห่งหนึ่งบนกำแพงเมือง มีร่างสองร่างยืนสง่าอยู่ท่ามกลางสายตากำลังทอดมองลงไปยังเบื้องล่างด้วยความสนใจ
"รุ่นน้องจาง คนผู้นี้คือคนที่นายหมายตาไว้หรือ"
คนทางเบื้องหน้าสวมชุดคลุมลายทอง สายตาราวกับมองทะลุผ่านระยะทางไปจับจ้องยังร่างของสวีอวี้และคนอื่น ๆ ที่กำลังเดินห่างออกไปเรื่อย ๆ
"ใช่แล้ว รุ่นพี่คิดเห็นอย่างไรบ้าง"
จางเซียวพยักหน้าพร้อมกับเผยรอยยิ้มจาง ๆ บนใบหน้า
"กล้าทำกล้าจัดการ รู้จักถอยและรุก ทั้งยังมีสัดส่วนพอเหมาะ หากเป็นอย่างที่นายว่า ไม่มีขุมพลังอื่นหนุนหลังแต่กลับมีจิตใจเช่นนี้ได้ นับว่าหาได้ยากยิ่งจริง ๆ"