บทที่ 129

บทที่ 129

สวีอวี้จัดการเก็บกวาดสนามรบอย่างรวดเร็ว เพียงชั่วพริบตาเดียวซากที่ยังคงกลืนกินได้ภายในหุบเขาก็ถูกเก็บกวาดจนเกลี้ยง สายตาของเขาเหลือบมองไปยังตำแหน่งที่ตั้งเดิมของตัวโสมโบราณไขโลหิต

ณ ที่แห่งนั้นหลงเหลือเพียงไอเลือดจาง ๆ ที่ยังสลายไม่หมดกับก้นหลุมลึกสีดำสนิท ซึ่งมีกลิ่นคาวจาง ๆ ลอยคละคลุ้งอยู่ภายใน

สวีอวี้ไม่ได้บุ่มบ่ามเข้าไปใกล้บริเวณไอเลือด เขากวาดสายตามองซากศพที่ถูกสัตว์อสูรแทะจนแหว่งวิ่นไม่เป็นชิ้นดีที่อยู่ไม่ไกล จากพลังที่ผู้เฒ่าจงแสดงออกมา ทำให้มองออกได้ไม่ยากเลยว่าอีกฝ่ายเป็นยอดฝีมือที่ก้าวเข้าสู่ขั้นสี่แล้วอย่างน้อย ทว่ากลับต้องมาจบชีวิตลงด้วยสภาพเช่นนี้ ช่างน่าอนาถเสียจริง

เขาไม่ได้หยุดรอดินแดนนี้ยังคงหลงเหลือกลิ่นอายคาวเลือดเข้มข้น ใครจะรู้ว่าจะมีสัตว์อสูรที่ทรงพลังมากกว่าเดิมถูกดึงดูดเข้ามาอีกหรือไม่ เขาจึงพุ่งทะยานติดตามทิศทางที่เจ้านกแดงน้อยบินหนีไปในทันที

ตลอดทาง เมื่อพบสัตว์อสูรขั้นต่ำที่เร่ร่อนอยู่เป็นครั้งคราว สวีอวี้ก็จัดการสังหารและกลืนกินพวกมันด้วยความเร็วสูงสุด ค่าพลังที่แปลงได้ก็พุ่งสูงขึ้นอย่างต่อเนื่องเช่นกัน

【ดูดซับพลังงาน+20】

【พลังงานที่แปลงได้คงเหลือ: 2637】