บทที่ 124

บทที่ 124

เมื่อได้ยินคำสั่งของสวีอวี้ ความปีติยินดีที่เอ่อล้นบนใบหน้าของพ่อสวีและคนอื่น ๆ เนื่องจากสลายพลังโลหิต ก็ถูกแทนที่ด้วยความกังวลใจอย่างเข้มข้นในพริบตา

ด้วยความหวาดกลัวต่อแดนเถื่อนที่ฝังรากลึกตามสัญชาตญาณ เมื่อพวกเขาได้ยินข่าวว่าสวีอวี้จะต้องออกไปข้างนอกอีกครั้ง หัวใจก็พลันกระตุกวูบขึ้นมาทันที โดยเฉพาะแม่สวีที่มือสั่นเทาจนเผลอทำเส้นตอกไผ่บาดนิ้วเข้าโดยไม่รู้ตัวด้วยซ้ำ

ถึงกระนั้น แม้ในใจจะร้อนรนกระวนกระวายเพียงใด แต่สุดท้ายพวกเขาก็ยังเลือกที่จะเคารพการตัดสินใจของสวีอวี้ โดยไม่มีใครเอ่ยปากห้ามปรามเลยสักคน

เพียงแค่เวลาเดือนกว่า ๆ พวกเขาก็สำนึกรู้ได้อย่างชัดเจนแล้วว่า เกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่หลวงขึ้นกับตัวสวีอวี้

เด็กหนุ่มที่เคยผอมแห้งแรงน้อย กระทั่งคุณสมบัติขั้นพื้นฐานที่สุดในการใช้แรงงานเขตเหมืองยังไม่มีสิทธิ์เข้าร่วม ทว่ายามนี้วาจาและการกระทำกลับแฝงไว้ด้วยความสุขุมลุ่มลึกที่เกินกว่าวัย ราวกับว่าเขากลายเป็นเสาหลักของครอบครัวสวีไปเสียแล้ว

พวกเขาพยักหน้ารับเงียบ ๆ ส่งสายตามองสวีอวี้จัดของจนเสร็จเรียบร้อยและออกเดินทางไป

"เอ๊ะ เจ้าหนูนี่ออกมาอีกแล้วรึ?"