บทที่ 122

บทที่ 122

"กองทัพป้องกันเมือง? เจ้าเด็กนั่นไม่ใช่พวกนักล่าสัตว์อสูรหรอกหรือ?"

หวางหยุนขมวดคิ้วมุ่น นึกว่าตนเองฟังผิดไป

เขาจำได้ว่าจากข้อมูลก่อนหน้านี้ แม้ว่าสวีอวี้จะมีพื้นเพมาจากหน่วยองครักษ์เมืองเขตชั้นนอก แต่หลังจากเข้ามาในป้อมปราการแล้ว เขากลับเลือกที่จะเป็นนักล่าค่าหัว ซึ่งพูดได้ว่าพวกกองทัพป้องกันเมืองกับนักล่าสัตว์อสูรนั้นต่างฝ่ายต่างก็มองหน้ากันไม่ติด

"ไม่แน่ใจเหมือนกัน หรือว่าตอนที่อยู่หน่วยองครักษ์เมือง จะเคยไปเข้าตาใครเข้าให้แล้วกระมัง?"

คนผู้นั้นเอ่ยเสียงเบา

หวางหยุนนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง ภายในป้อมปราการที่ 83 พลังของกองทัพป้องกันเมืองไม่มีทางเรียบง่ายอย่างที่เห็นภายนอกแน่นอน

ขอแค่พวกมันอยากจะสืบสวน ต่อให้เป็นเรื่องคืนนั้นว่าใครเป็นคนวางเพลิง ก็สามารถสืบจนเจอความจริงได้ทั้งหมด

แต่ในเมื่อยามนี้กองทัพป้องกันเมืองกลับยื่นมือเข้ามาเกี่ยวพัน เห็นได้ชัดว่าพวกมันรู้เรื่องต้นสายปลายเหตุทั้งหมดกระจ่างแจ้งแล้ว

สิ่งที่ทำให้เขาคาดไม่ถึงที่สุดก็คือ เหตุใดกองทัพป้องกันเมืองจึงต้องปกป้องนักล่าสัตว์อสูรคนหนึ่ง แถมยังจงใจออกหน้าเตือน ทั้งที่รู้โต้ง ๆ ว่าอีกฝ่ายเป็นคนของสถาบันยุทธ์