กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 114
ร้านเหล้าตะวันลับ
พี่เมิ่งอิงแอบอยู่กับเคาน์เตอร์บาร์ สวมชุดเย้ายวนใจ เรียวขาเรียวยาวคู่หนึ่งโดดเด่นสะดุดตาท่ามกลางแสงสลัว
ชายฉกรรจ์หลายคนรอบบริเวณลอบมองเธอด้วยสายตาโลภ ทว่ากลับไม่กล้าทำตัวรุ่มร่ามจนเกินเหตุ
ท้ายที่สุดแล้ว ทั้งฐานะและฝีมือของพี่เมิ่งก็ตั้งตระหง่านอยู่ตรงนั้น ไม่ใช่สิ่งที่นักล่าสัตว์อสูรทั่วไปจะหาเรื่องใส่ตัวได้
"พี่เมิ่ง ได้ยินว่าช่วงก่อนหน้านี้คุณสนใจเด็กใหม่คนหนึ่ง ไหงหลายวันมานี้ไม่เห็นเขาโผล่หน้ามาเลยล่ะ หรือว่าตายอยู่ในแดนเถื่อนไปแล้ว"
ชายฉกรรจ์ร่างหนาผู้มึนเมาเล็กน้อยฉีกยิ้มพลางเอ่ยแซว ร่างกายของเขากลับแผ่กลิ่นอายเลือดลมอันทรงพลังของนักยุทธ์ชั้นสามออกมาเลือนราง
"ตายก็ตายสิ งานของเราพวกนี้มันใช้ชีวิตแลกเงินอยู่แล้ว"
พี่เมิ่งหาได้ใส่ใจ เธอจิบเหล้าเบา ๆ เผยสีหน้ายั่วยวน
ตอนที่ท่านเตาออกหน้าพบเด็กหนุ่มคนนั้นด้วยตัวเอง เธอเกิดความสนใจขึ้นมาจริง ๆ แถมยังรู้สึกว่าเด็กคนนี้มีแววไม่ธรรมดา