บทที่ 110

บทที่ 110

"ด้วยพลังของผมในตอนนี้ ต่อให้เป็นสัตว์อสูรระดับสองจุดสูงสุด ก็ยังมีพลังต่อสู้ร่วมเผชิญหน้าได้อย่างตรงไปตรงมา"

สวีอวี้พึมพำแผ่วเบาอยู่ในใจ การเติบโตของพลังระดับนี้ เหนือกว่าผลลัพธ์ที่ควรจะได้จากการทับถมค่าพลังเลือดลมล้วน ๆ เสียอีก

เห็นได้ชัดว่าเป็นผลจากการที่ผลแก่นสุริยันเพลิงชำระกระดูกเปลี่ยนเส้นเอ็น ทำให้โครงสร้างร่างกายเกิดการกลายพันธุ์อย่างถึงรากถึงโคน

อีกทั้งเขายังรู้สึกได้อีกด้วยว่า ภายในร่างกายของตนคล้ายยังมีพลังความร้อนสายหนึ่งซ่อนเร้นและไหลเวียนอยู่ลึกในชีพจรอย่างเชื่องช้า เห็นได้ชัดว่าพลังงานของผลแก่นสุริยันเพลิงเม็ดเดียวยังหลอมละลายไม่หมดสิ้น ยังคงมีส่วนหนึ่งหลงเหลือไหลเวียนอยู่ระหว่างสี่แขนขาและกระดูกร้อยโครง คอยหล่อเลี้ยงเส้นเอ็นกระดูก คล้ายกำลังบ่มเพาะการกลายพันธุ์ในระดับที่ล้ำลึกยิ่งกว่าเดิม

สวีอวี้กวาดตามองไปยังลำต้น บนนั้นไม่มีผลไม้อยู่แล้ว ทว่ากิ่งก้านของมันยังคงมีลวดลายสีแดงชาดเรืองรองราง ๆ เห็นได้ชัดว่ายังไม่เหือดแห้งตาย

บางทีขอแค่เวลาผ่านไปมากพอ ต้นผลแก่นสุริยันเพลิงนี้อาจจะกลับมาออกผลได้อีกครั้ง

เพียงแต่เวลานานเท่าใดนั้น เกรงว่าคงต้องนับเป็นสิบปีหรือยาวนานกว่านั้น