บทที่ 86

บทที่ 86

เสี่ยวซานเดินนำทางอยู่ด้านหน้า พร้อมกับแนะนำประเภทของภารกิจและระดับความเสี่ยงให้สวีอวี้ฟังไปตลอดทาง บางครั้งเมื่อเหลือบเห็นสวีอวี้มองไปทางไหน ก็จะรีบอธิบายสภาพแวดล้อมภายในป้อมปราการให้ฟังทันที

เดินมาได้ราว ๆ ยี่สิบนาที ในที่สุดก็มาถึงร้านเหล้าตะวันลับ

เวลานี้ใกล้จะพลบค่ำแล้ว ป้ายไฟนีออนนอกร้านเหล้าสว่างขึ้น ตัวอักษรร้านเหล้าตะวันลับกะพริบไหวท่ามกลางแสงสนธยา

ผลักประตูเข้าไป เสียงอึกทึกก็ทะลักเข้าสู่โสตประสาททันที ภายในร้านเหล้าสว่างไสว เงาร่างผู้คนขวักไขว่ กลิ่นสุราเคล้าคลอไปกับเสียงพูดคุยโวยวาย ทำให้สวีอวี้รู้สึกเคลิ้มคล้ายกับว่าที่นี่ไม่ใช่โลกแห่งวันสิ้นโลกและดินแดนรกร้างแต่อย่างใด

"ไอ้เสี่ยวซาน วันนี้ทำไมเพิ่งจะมาวะ เร็วรินเหล้าให้ท่านสิ!"

สวีอวี้สังเกตเห็นว่าทันทีที่เสี่ยวซานก้าวเข้ามาร้านเหล้า เจ้าตัวก็ก้มหน้าลงเล็กน้อย ทว่าก็ยังมีคนสังเกตเห็นพวกเขาทั้งสอง เสียงห้วนจัดตะโกนดังมาจากด้านข้าง

ร่างกายของเสี่ยวซานชะงักไปครู่หนึ่ง ฝืนยิ้มแห้งพยักหน้ารับ "พี่จง รอสักครู่นะครับ พอดีผมมาทำธุระกับแขก เดี๋ยวเสร็จแล้วรีบมาครับ!"