เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 84
"ป้าสวี ลูกชายบ้านป้าช่างเก่งกาจเสียจริง อายุยังน้อยก็ได้เป็นสมาชิกหน่วยองครักษ์เมืองเสียแล้ว วันหน้าไม่แน่ว่าอาจจะได้เป็นหัวหน้าหน่วยด้วยซ้ำ"
"นั่นสิ ครอบครัวสวีของพวกพี่ช่างโชคดีเสียจริง ย้ายมาอยู่เขตที่ 3 แล้ว ไม่เหมือนพวกเรา แม้แต่กระท่อมดินก็ยังถูกทำลาย ตอนนี้กระทั่งที่ซุกหัวนอนยังไม่มีเลย"
หน้าประตูบ้านครอบครัวสวี มีหญิงสาวหน้าตาผอมแห้งสองคนยืนอยู่ตรงประตู มองเข้าไปในเขตบ้านอิฐด้วยสายตาอิจฉาริษยาเต็มเปี่ยม
พวกเธอก็เหมือนกับครอบครัวสวีในอดีต อาศัยอยู่ในเขตที่ 11 อัดแน่นกันอยู่ในกระท่อมดินที่ลมโกรก
ทว่า พื้นที่ส่วนใหญ่ของเขตผู้อยู่อาศัยที่ 11 ถูกทำลายล้างด้วยเหตุจลาจลเมื่อวานนี้ รอบด้านเต็มไปด้วยซากปรักหักพัง ผู้คนที่รอดชีวิตมาได้อย่างโชคดีทำได้เพียงนอนกลางดินกินกลางทราย พวกเธอก็เป็นคนเร่ร่อนที่หนีตายตามกันมา อาศัยเบียดเสียดอยู่ตามเขตชายขอบของเขตที่ 3 ชั่วคราว ไม่รู้ว่าวันไหนหน่วยองครักษ์เมืองจะไล่พวกเขาออกไป
นั่นก็เพราะช่วงเช้าเห็นแม่สวีเตรียมตัวจะออกไปทำงาน จึงรีบแจ้นตามมาติด ๆ หวังจะขอพึ่งพาทางรอดสักหน่อย