บทที่ 82

บทที่ 82

"พี่ถง"

สวีอวี้เงยหน้าขึ้นมองโจวถง พร้อมกับพยักหน้าน้อย ๆ

"นี่นาย...?"

โจวถงไม่ได้ถือสาคำเรียกขานนั้น เด็กหนุ่มชาวเร่ร่อนวัยสิบสี่ปี กลับสามารถผ่านการทดสอบของหน่วยองครักษ์เมืองเขตชั้นนอกได้ ย่อมเป็นเรื่องที่น่าประหลาดใจอยู่แล้ว ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าเขาถูกหัวหน้าจางเรียกถามด้วยตัวเอง

หากเจ้าหนูคนนี้ดวงดีขึ้นมาสักหน่อย บางทีในอนาคตอาจจะได้กลายมาเป็นพี่น้องร่วมหน่วยป้องกันเมืองกับพวกเขาก็ได้

"อยากจะหาหัวหน้าจางเพื่อขอความช่วยเหลือ..."

"พี่... พี่ถง คือเรื่องมันเป็นแบบนี้ครับ พวกเราเห็นว่าหัวหน้าจางกำลังยุ่งอยู่ แล้วก็ไม่รู้ว่าน้องชายคนนี้เป็นคนของเราเอง ก็เลยเผลอปฏิเสธไป"

ทหารที่อยู่ด้านหลังรีบอธิบายละล่ำละลัก

"ไอ้โง่ น้องชายสวีคนนี้คือผู้มีพระคุณช่วยชีวิตของซูหลิงซีนะ พวกแกยังกล้าขวางไม่ให้เขาเข้ามาอีกเหรอ?"