บทที่ 73

บทที่ 73

"เจี๊ยก!"

ในเสี้ยววินาทีที่เขี้ยวของสัตว์อสูรระดับสามตัวนี้กำลังจะงับลงบนตัวของนกน้อยสีแดงเพลิง ขนปีกของนกน้อยสีแดงเพลิงก็พลันสั่นสะท้านขึ้นมาวูบหนึ่ง ระเบิดประกายเพลิงร้อนระอุออกมาดุจดั่งดวงอาทิตย์แรกอรุณ คลื่นความร้อนอันน่าสะพรึงกลัวแผ่ซ่านปกคลุมไปทั่วบริเวณในพริบตา

วินาทีต่อมา เสียงคำรามโหยหวนก็ดังสนั่นหวั่นไหว ใช้เวลาไม่ถึงสองลมหายใจก็เงียบหายไปอย่างกะทันหัน ทิ้งไว้เพียงกลิ่นไหม้เกรียมที่คละคลุ้งอยู่ในอากาศและร่างไร้ลมหายใจของสัตว์อสูรระดับสามตัวนั้นที่ค่อย ๆ ร่วงหล่นลงมา

สัตว์อสูรระดับต่ำหลายตัวที่แอบซุ่มมองอยู่ก่อนหน้านี้ต่างพากันฉายแววตาหวาดผวา ไม่กล้าขยับเข้าไปใกล้แม้แต่ครึ่งก้าว

นกน้อยสีแดงเพลิงพลิกตัวกลางอากาศอย่างคล่องแคล่ว แล้วร่อนลงสู่หลุมลึกนั้นต่อ มันใช้จะงอยปากจิกก้อนหินสีดำประหลาดก้อนนั้น ทุกครั้งที่จิกจะมีเสียงกระทบกันราวกระทบโลหะดังใส ประกายไฟกระเด็นว่อน

มันดูมีสมาธิแน่วแน่เป็นอย่างยิ่ง ขนหางกางออกเล็กน้อย ลวดลายบนขนปีกเปล่งประกายรางเลือนดุจดั่งหงส์เพลิงในตำนาน ทันทีที่ระเบิดพลังออกสามารถแผดเผาสรรพสิ่งให้มอดไหม้ได้ในพริบตา