กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 68
"ฉัน… ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน จำได้แค่ว่าโยนแกนอสูรลงไปในป่าเขาลูกนั้น หลังจากที่สัตว์อสูรตัวนั้นถูกล่อออกไป ฉันก็วิ่งหนีสุดชีวิตตามทิศทางที่จำได้ตอนขามา ระหว่างทางยังสลบไปตั้งสองรอบ"
เผชิญหน้ากับสายตาทุกคู่ที่มองมา สวีอวี้หลบสายตาไปมาคล้ายกับไม่เคยพบเจอสถานการณ์เช่นนี้มาก่อน แม้แต่ตอนพูดก็ยังติดๆ ขัดๆ
ในระหว่างที่สวีอวี้กำลังเอ่ยปากอยู่นั้น จู่ๆ เขาก็รู้สึกถึงคลื่นพลังความผันผวนลึกล้ำสายหนึ่งพัดโถมเข้ามา
นี่มัน… พลังจิตงั้นเหรอ?!
หัวใจของสวีอวี้กระตุกวูบ ก้มหน้าลงต่ำโดยไม่ได้แสดงท่าทีผิดปกติใดๆ ออกมา
มิน่าเล่า วันนั้นตอนที่เขากำลังจ้องมองอยู่ ชายสวมเสื้อกันลมที่นั่งอยู่ในรถถึงได้รู้ตัว ที่แท้อีกฝ่ายมีพลังจิตจริงๆ แถมยังทะลุสิบแต้มไปแล้ว จนสามารถแผ่ขยายออกไปรับรู้รอบด้านได้
ทว่า แตกต่างจากท่านอาจารย์จูแห่งสถานศึกษา พลังจิตของหัวหน้าจางไม่ได้แข็งแกร่งขนาดนั้น อีกฝ่ายกระทั่งสามารถใช้พลังจิตของตนเองปกปิดกลิ่นอายของตนเอาไว้ได้
"เขาเคยไปบ่อชำระโลหิตมาแล้วหรือยัง"
หัวหน้าจางเบี่ยงตัวหันไปเอ่ยถามเซี่ยงเทียนสยง