บทที่ 60

บทที่ 60

"ไอ้เดรัจฉานตัวนี้ บาดเจ็บแล้วทำไมยังไล่ตามมาติด ๆ ขนาดนี้?"

ร่างของสวีอวี้พุ่งทะยานผ่านผืนป่าด้วยความเร็ว ทุกก้าวที่เหยียบลงไป ร่างของเขาพุ่งทะยานออกไปไกลหลายเมตร

สิ่งที่ทำให้เขาคาดไม่ถึงคือ สัตว์อสูรเกล็ดมืดที่อุ้งเท้าหน้าบาดเจ็บไปแล้วกลับยังคงมีความเร็วสูงมาก ไม่ถูกเขาทิ้งระยะห่างเลยแม้แต่น้อย ซ้ำร้ายภายใต้การไล่ล่านี้ มันยังดุร้ายยิ่งกว่าเดิมเสียอีก

สวีอวี้ไม่กล้าประมาทแม้แต่เสี้ยววินาที เสียงคำรามที่ดังมาจากเบื้องหลังยิ่งทวีความกึกก้องและแสบแก้วหู ทุกหนแห่งที่มันผ่านไป สัตว์กลายพันธุ์ตัวอื่นต่างพากันแตกตื่นหนีตายอลหม่าน

ภายใต้การไล่ล่าและหนีตาย ทั้งสองได้ล่วงล้ำเข้ามาในเขตของเทือกเขาเฮยซานแล้ว

ฝีเท้าของสวีอวี้ค่อย ๆ ช้าลง เหตุผลหนึ่งคือการใช้พลังงานไปมาก แต่ที่สำคัญที่สุดคือ หากยังคงลึกเข้าไปกว่านี้ ขืนไปกระตุ้นสัตว์อสูรที่แข็งแกร่งกว่าเดิมเข้า เรื่องคงยุ่งยากแน่

"ฉึบ!"

วินาทีต่อมา กลิ่นคาวเลือดโชยมาจากเบื้องหลัง เงาร่างของสัตว์อสูรเกล็ดมืดพุ่งเข้าปกคลุมเขาพร้อมกับเงาทึบ อุ้งเล็บอันทรงพลังและใหญ่โตตบเข้าใส่เขาอย่างดุร้าย