บทที่ 51

บทที่ 51

คลินิกในเขตคนเร่ร่อน เป็นเพียงห้องอิฐธรรมดาสีเทาห้องหนึ่งเท่านั้น เนื่องจากเจ้าตัวมีความรู้เรื่องการแพทย์เล็กน้อย จึงถูกเรียกว่าหมอ

ทว่าสภาพแวดล้อมที่นี่เรียบง่าย ยาแร้นแค้น การจัดการกับบาดแผลภายนอกได้ก็ถือเป็นขีดจำกัดแล้ว

ในอากาศคละคลุ้งไปด้วยกลิ่นสมุนไพรเข้มข้นและกลิ่นคาวเลือด ภายในคลินิกไม่มีผู้ป่วยสักเท่าไรนัก อาการบาดเจ็บและเจ็บป่วยเล็กน้อยเกือบไม่มีใครมารักษาที่นี่ หากทนไม่ไหวจริง ๆ สภาพแวดล้อมที่นี่ก็ช่วยพวกเขาไม่ได้เช่นกัน

สวีอวี้ลอยนอนอยู่บนเตียงคนไข้เรียบง่าย สีหน้าซีดเซียว หน้าอกกระเพื่อมขึ้นลงแผ่วเบา ทุกครั้งที่หายใจทำให้เขารู้สึกเจ็บแปล๊บขึ้นมาวูบหนึ่ง

เวลานี้ หน้าอกของเขาพันไว้ด้วยผ้าพันแผลหนาเตอะ มีคราบเลือดสีแดงเข้มซึมออกมาเลือนราง

เมื่อครู่ตอนที่ถูกเย็บบาดแผล เขาเจ็บจนแทบกัดฟันจนแตก เกือบจะเจ็บจนหมดสติไปจริง ๆ ที่นี่กระทั่งยาชาก็ไม่มี เข็มแต่ละเล่มที่แทงลงมาให้ความรู้สึกราวกับกำลังคว้านเนื้อ หากเปลี่ยนเป็นคนอื่นคงสติแตกไปนานแล้ว

"เสี่ยวอวี้!"