บทที่ 33

บทที่ 33

สวีอวี้กลั้นหายใจ ร่างกายเกร็งเครียดจนถึงขีดสุด ราวกับทุกเซลล์กำลังส่งสัญญาณเตือนให้เขาหนีไปเดี๋ยวนี้

สัตว์ประหลาดมหึมาเบื้องหน้าคล้ายกับแรดกลายพันธุ์ ผิวหนังหนาทึบแผ่ขยายไปทั่วร่างราวกับเกล็ดปลา สี่ขาหนาหนักทุกก้าวที่เหยียบลงพื้นส่งเสียงคำรามทึบดังกึกก้อง

ลมหายใจของมันพ่นออกมาหนาหนัก เขาสองข้างบนหัวสะท้อนประกายเย็นเยียบภายใต้แสงจันทร์ ทำให้ไม่มีใครสงสัยเลยว่า แม้แต่มันพุ่งชนภูเขาลูกเล็ก ๆ ก็สามารถชนจนพังทลายลงได้

ที่น่ากลัวยิ่งกว่าคือ ด้วยขนาดมหึมาเช่นนี้ แต่ปฏิกิริยาของมันกลับว่องไวกว่าปกติ ความเร็วระดับนั้นชวนให้ตื่นตะลึงยิ่งนัก

ยามมองแรดยักษ์กลายพันธุ์เบื้องหน้า สวีอวี้มีสีหน้าเคร่งเครียด ในมือถือเขี้ยวสัตว์แหลมคมแน่น ทว่ากลับไม่ได้มีความมั่นใจมากนักว่าจะแทงทะลุเกล็ดหนาเตอะนี่ได้

"เข็มจิตสัมผัส!"

เห็นแรดยักษ์กลายพันธุ์เหยียบพื้นเตรียมพุ่งเข้ามา สวีอวี้ไม่ลังเลที่จะรวบรวมพลังจิตทั้งหมดเข้าด้วยกัน

"ตึ้ง!"

อุ้งเท้าที่เพิ่งยกขึ้นของแรดยักษ์ตกลงมาอย่างกะทันหัน แรงสั่นสะเทือนจากพื้นดินทำให้ร่างมหึมาของมันหยุดชะงักอยู่กับที่