กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 32
"งั้นพวกเราไว้ค่อยมาเยี่ยมใหม่วันหลังนะ"
เหมาจิ่วเองก็สังเกตเห็นความหวาดระแวงของอีกฝ่าย จึงไม่มีเจตนาจะรั้งอยู่ต่อ
เขารู้ดีว่าในเขตคนเร่ร่อนบริเวณรอบนอกนี้ ทุกครัวเรือนต่างมีความระมัดระวังตัวสูงยิ่ง ในฐานะที่เป็นนักล่าสัตว์อสูรพวกเขาก็เป็นเช่นนี้เหมือนกัน บางที อาจมีเพียงพวกผู้ดีที่เพิ่งถูกไล่ออกจากป้อมปราการไม่นานเท่านั้น ที่ยังคงจมดิ่งอยู่กับความเพ้อฝันอันไร้ความจริง
"คุณป้า สิ่งนี้คือของขวัญขอบคุณที่พวกเราสามพี่น้องซื้อมา ขอความกรุณารับไว้ก่อนเถอะครับ..."
เหมาจิ่วส่งสัญญาณทางสายตา โจวซานและชายหนุ่มข้างกายต่างถือถุงใบใหญ่คนละใบไว้ในมือ
สีหน้าของแม่สวีเปลี่ยนไปเล็กน้อย ผ่านปากถุงกระสอบป่านนั้น สามารถมองเห็นได้อย่างชัดเจนว่าภายในล้วนเป็นข้าวเก่า และดูทรงแล้วน่าจะมีอย่างน้อยสักยี่สิบชั่งขึ้นไป!
การซื้อข้าวเก่ารูปร่างหน้าตาดีมากมายขนาดนี้ อย่างน้อยที่สุดก็ต้องใช้เงินไม่ต่ำกว่าหนึ่งร้อยหยวนแล้ว!
ส่วนถุงอีกใบมีขนาดเล็กกว่า แต่จากคราบน้ำมันที่ซึมออกมาจากขอบถุง ก็พอดูออกได้ว่าข้างในนั้นต้องบรรจุเนื้อไว้อย่างน้อยไม่ต่ำกว่าหลายชั่งแน่ ๆ!
เนื้อหนึ่งตำลึงก็ขายตั้งสิบหยวนแล้ว!