บทที่ 30

บทที่ 30

สวีอวี้เงยหน้าขึ้น สายตานิ่งสงบ พยักหน้าน้อย ๆ

เจ้าบ้านี่…

ชื่ออะไรนะ?

ตอนนั้นเขาก็ไม่ได้ใส่ใจ เพียงแต่ตอนที่สังเกตการณ์ เหมือนจะได้ยินนักยุทธ์ที่ชื่อเหมาจิ่วเอ่ยถึง คนผู้นี้ที่บ้านมีพ่อเฒ่าอยู่คนหนึ่ง เพราะอายุมากเกินไป เลือดลมจึงเสื่อมถอย ตกชั้นจากนักยุทธ์ระดับสอง

"ผู้มีพระคุณ ผมชื่อโจวซาน เจ้าลูกไม่รักดีคนนี้คือโจวเสี่ยวพ่าง"

ชายวัยกลางคนเตะเจ้าอ้วนที่ยังคงมึนงงไปหนึ่งที ถลึงตาใส่ด้วยความดุร้าย "ยังไม่รีบทำความเคารพอีก!"

เดิมทีเจ้าอ้วนไม่ได้ชื่อนี้ เพียงแต่พอนานวันเข้ายิ่งอ้วนขึ้นเรื่อย ๆ จนเรียกจนติดปาก ชื่อเดิมจึงถูกลืมเลือนไปนานแล้ว

"ผู้มีพระคุณ…"

"เรียกลุงสิ แกมีหน้าไปเรียกเขาว่าผู้มีพระคุณด้วยเรอะ?"