บทที่ 19

บทที่ 19

"แม่มเอ๊ย ที่นี่เพิ่งจะเข้าสู่แดนเถื่อนมาได้แค่ไหนกัน ไฉนจึงมีสัตว์อสูรได้!"

ชายร่างกำยำเสียงแหบแหร่า แฝงไว้ด้วยความสิ้นหวังระลอกหนึ่ง

"อย่าตื่นตระหนก คุ้มครองเหล่าเหมาไว้ก่อน!"

อีกคนหนึ่งคำรามต่ำ ในมือของนักยุทธ์ถือง้าวยาว พยายามดึงดูดความสนใจของสัตว์อสูร

ทว่า ในช่วงเวลาอันสั้นนี้ หมาป่าดำดูเหมือนจะทำการตัดสินใจได้แล้ว สามคนที่อยู่เบื้องหน้าไม่เป็นภัยคุกคามต่อมัน ประกายอำมหิตฉายวาบในดวงตา ตามด้วยการกระโจนเข้าใส่ร่างของเหล่าเหมาที่บาดเจ็บอยู่แล้วในทันที

"ฉวบ!"

ครั้งนี้ ความเร็วของหมาป่าดำเร็วกว่าเดิมเสียอีก!

เหล่าเหมาฝืนรีดเร้นเลือดลม ความเจ็บปวดราวกับฉีกขาดแผ่ซ่านมาจากแขน ทำให้จังหวะการเหวี่ยงขวานของเขาช้าลงไปครึ่งจังหวะ

สหายสองคนที่อยู่ด้านหลังดวงตาเบิกกว้างจนแทบฉีก คำรามลั่นพร้อมกับเหวี่ยงดาบเข้าใส่ พยายามขัดขวางการเคลื่อนไหวของมัน