ตอนที่ 50 ตรงนั้นแตกแล้ว ต้องทายา

“มีหรือ?” ซูหว่านเจาแตะริมฝีปากของตนด้วยจิตสำนึก ก่อนจะเลียบริเวณที่เป็นแผล “ตรงไหนผิดปกติหรือ?”

[เขาคือศิษย์พี่ใหญ่ของเจ้า จะจุมพิตเจ้าได้อย่างไร?]

“เซี่ยหานเซิงยังเป็นศิษย์พี่สองของข้าเลยมิใช่หรือ เขายังจุมพิตข้าได้เหมือนกันมิใช่หรือ?” ซูหว่านเจาพูดไปพูดมา กลับรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจขึ้นมา นางกอดผ้าห่มผืนเล็กของตนแน่น พลางกล่าวตัดพ้อ “พระเอกในเรื่องของพวกเจ้าไม่มีผู้ใดจริงจังสักคน!”

[……ข้ายังคงรู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง ข้าจะรายงานต่อระบบหลัก ให้ทางนั้นช่วยตรวจสอบดู ตอนนี้เรื่องราวของเซี่ยหานเซิงมีความคืบหน้าแล้ว ภารกิจของผู้ครอบครองสำเร็จได้ไม่เลว ทว่าในฐานะผู้ครอบครองที่มีคุณสมบัติเหมาะสม เจ้าย่อมต้องดูแลให้ทั่วถึง]

“……หา?”