กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกม่วง
ทันทีที่เซี่ยหานเซิงจากไป ซูหว่านเจาก็ไร้ผู้คุ้มครองโดยสิ้นเชิง นางถูกสายตาเปี่ยมความหมายของเสิ่นฉางอันจ้องมองจนหวาดหวั่นพรั่นพรึง
ระบบปลอบนางในห้วงจิตว่า [ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร อารมณ์ของเสิ่นฉางอันจะไม่แปรปรวนเพราะปราณมารไม่มั่นคงเหมือนเซี่ยหานเซิง เขาจะไม่ลงมือสังหารเจ้า]
[อย่างมากที่สุด หากเจ้ายั่วยุเขา เขาก็เพียงลงโทษเจ้า]
[แต่จะว่าไปแล้ว ดูเหมือนเจ้าจำเป็นต้องยั่วยุเขา หากไม่ยั่วยุเขา เรื่องราวก็เดินต่อไม่ได้ อีกทั้งเจ้ายังติดโทษแส้อยู่อีกหนึ่งยก]
ซูหว่านเจา “……”
[ติ๊ง ภารกิจแส้สะกดดวงจิตสำเร็จแล้ว!]
ซูหว่านเจา “???”
นี่มันเรื่องอะไรกัน?