ตอนที่ 17 นางไม่อยากอยู่กับศิษย์พี่ใหญ่มารร้ายผู้นี้

ศาลาชิงเฟิงอบอวลไปด้วยบรรยากาศอันแปลกประหลาด

เซี่ยหานเซิงไม่รู้เลยว่าควรเริ่มกล่าวจากตรงไหน

จะให้บอกว่าเขาล่วงเกินศิษย์น้องหญิงหรือ?

เขายังไม่ได้กราบเรียนท่านอาจารย์ หากเอ่ยออกไปก่อนย่อมยากจะหลีกเลี่ยงไม่ให้กระทบต่อชื่อเสียงของศิษย์น้องหญิง

ภายในห้องตกอยู่ในความเงียบงันอันยาวนาน

ดวงตาอ่อนโยนของเสิ่นฉางอันหรี่ลงเล็กน้อย

ศิษย์น้องสองผู้สุขุมหนักแน่นมาโดยตลอด และเป็นคนที่ทำให้ผู้อื่นวางใจที่สุด กลับเรียนรู้ที่จะโกหกเขาเสียแล้ว

รอยยิ้มบนใบหน้าของเสิ่นฉางอันเย็นเยียบลงเรื่อย ๆ นิ้วมือดุจหยกแตะลงตรงขมับเบา ๆ “อืม ให้ข้าลองเดาดู”

“ศิษย์น้องหญิงเล็กมีตบะต่ำ กายาอ่อนแอ ย่อมเทียบกับผู้บำเพ็ญระดับแกนทองอย่างเจ้าไม่ได้”