ตอนที่ 10 แต่งตัวเช่นนี้ใช้ได้ที่ไหน

ดวงอาทิตย์คล้อยไปทางตะวันตก แสงอาทิตย์อัสดงอาบไล้ขุนเขาอย่างแผ่วเบา ชายหนุ่มเหน็บกระบี่ไว้ที่เอว ร่างสูงใหญ่แบกฟืนไว้บนบ่า มือถือขวานเล่มหนึ่ง ค่อย ๆ เหลาไม้ให้มีขนาดเท่ากัน

ริมธารน้ำพุ เด็กสาวนั่งอยู่บนท่อนไม้ที่เขาผ่าเตรียมไว้ นางชุบน้ำให้ผ้าเช็ดหน้าแล้วเช็ดใบหน้าอย่างตั้งอกตั้งใจ

ใบหน้าอันงดงามประณีตเต็มไปด้วยความไม่พอใจ

[ระบบพี่ชาย เมื่อครู่นี้ข้าสกปรกถึงเพียงนั้น พวกเขาไม่บอกข้าก็แล้วไปเถิด แต่เหตุใดเจ้าจึงไม่บอกข้าเล่า]

[เรื่องนี้ไม่อยู่ในขอบเขตของภารกิจ]

[ระบบพี่ชาย ข้ามองเจ้าผิดไป ข้านึกว่าชื่อของเจ้าเรียกว่า 666 และจะยอดเยี่ยมกว่าระบบไร้ความรู้สึกอื่น ๆ เสียอีก คิดไม่ถึงเลยว่าเจ้าก็ไร้ความรู้สึกเช่นกัน]

[…]