ตอนที่ 4 เจ้าจะเกาะอยู่บนตัวเขาไปถึงเมื่อไร?

เมื่อเสียงนั้นดังขึ้น เหล่าศิษย์ที่เฝ้าอยู่หน้าประตูต่างพากันหลีกทางให้

วุ่นวายกันอยู่ตลอดทั้งคืน จนสุริยันขึ้นจากทิศตะวันออก

ชายหนุ่มสวมชุดศิษย์สีขาวอย่างเป็นธรรมเนียม คอเสื้อและปลายแขนปักลวดลายเมฆมงคลสีฟ้า

เขาใช้ปิ่นสีเรียบรวบผมดำไว้เพียงครึ่ง เผยให้เห็นใบหน้าดุจหยก คิ้วตาอ่อนโยน แม้ใต้ดวงตาจะมีร่องรอยเหนื่อยล้า ทว่ามุมปากยังคงประดับรอยยิ้มจาง ๆ เขาเดินเข้ามาราวกับกำลังเยื้องย่างอยู่ในลานว่างอย่างสบายอารมณ์

ตั้งแต่แรกเห็นเขา ซูหว่านเจาก็สงบเสงี่ยมราวกับหนูพบแมว

ร่างกายสั่นเทาไปตามสัญชาตญาณ

นางอดบ่นในใจไม่ได้ นางร้ายหลบหนีแท้ ๆ เหตุใดร่างกายที่ระบบจำลองขึ้นมาจึงยังมีความทรงจำของกล้ามเนื้ออยู่เล่า

นางถึงกับไม่กล้าพูดกับชายหนุ่ม พยายามนอนคว่ำแสร้งตาย