ตอนที่ 242 จดหมายรัก

ตอนที่ 242 จดหมายรัก

“แม่ ผมแค่ให้สูตรไปอย่างเดียว หัวใจสำคัญจริง ๆ ยังเป็นฝีมือเคี่ยวน้ำซุปของแม่ต่างหาก”

ซ่งหรั่นหรั่นนำอาหารเช้าที่ซื้อมาใส่ลงไปอุ่นในหม้อบนเตาถ่าน แล้วหยิบอาหารเช้าที่หลินเมิ่งอวิ๋นทำออกมาเริ่มกิน

ซ่งหรั่นหรั่นยังคงชอบกับข้าวฝีมือหลินเมิ่งอวิ๋นมากกว่า เพราะมีรสชาติของบ้าน

สูตรโอเด้งนั้นในโลกอนาคตต่างก็เปิดเผยแบ่งปันกันทั้งนั้น ใช่ว่าทุกคนจะทำออกมาได้อร่อยเสียหน่อย

อาจเป็นเพราะวัตถุดิบอาหารในยุคนี้ล้วนเป็นของธรรมชาติแท้ ๆ ด้วยส่วนหนึ่ง

“แบบนี้ไม่ได้หรอก แม่ก็แค่เอาเครื่องปรุงที่บดเป็นผงมาแบ่งใส่ตามสัดส่วน แล้วก็เคี่ยวน้ำซุปหม้อหนึ่ง เวลาที่ใช้ในแต่ละวันยังไม่ถึงครึ่งของหลัวเสี่ยวฮวาเลย เงินเยอะขนาดนั้นแม่รับไว้ไม่ได้หรอก มโนธรรมในใจมันยอมรับไม่ลง”