เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 235 ทะลุเข้าหนังสือสองร้อยสามสิบห้า
“แม่ ถ้าแม่ชอบกินก็กินอีกสักสองสามลูกสิ พวกเรายังหนุ่มยังสาว วันข้างหน้าชีวิตจะยิ่งดีขึ้นเรื่อย ๆ ผลไม้ที่กินได้ในหน้าหนาวก็จะยิ่งมีมากขึ้นเรื่อย ๆ”
ภายในมิติของซ่งหรั่นหรั่นมีผลไม้ธรรมชาติแท้ไร้ยาฆ่าแมลงอยู่มากมาย
เรื่องผลไม้นั้น เธอไม่เคยขาดแคลนเลย
“ผลไม้ดีขนาดนี้ พวกเราเองก็มาลองชิมของสดใหม่กันเถอะ!”
หลินเมิ่งอวิ๋นลองนับจำนวนผลไม้ดู พอดีคนละลูก เธอจึงแบ่งผลไม้ให้ทุกคน
หลัวเสี่ยวฮวามองดูแอปเปิลผลใหญ่สีแดงสด ยังไม่ทันได้ล้างก็เริ่มกัดกินทันที
กัดลงไปคำหนึ่ง กลิ่นหอมหวานชื่นใจของแอปเปิลก็อบอวลไปทั่วโพรงจมูกและช่องปาก หลัวเสี่ยวฮวาประคองแอปเปิลผลใหญ่ด้วยสองมือ ค่อย ๆ ละเลียดกินทีละคำเล็ก ๆ
ตอนค่ำหลังกินข้าวเสร็จ อันหมินก็เรียกรวมแฝดสามมายืนเข้าแถว เริ่มสอนพวกเขายืนม้าฝึกกำลัง