กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 199 ทะลุเข้าหนังสือตอนที่หนึ่งร้อยเก้าสิบเก้า
“แม่ ครั้งนี้มีกระเพาะหมูแค่อันเดียวคงยังไม่ส่งไปให้พวกเขานะ หมูป่าตัวนี้ล่ามาจากบนหลังเขา ไว้คราวหน้าค่อยส่งไปให้พวกเขา”
ซ่งหรั่นหรั่นโบกมือให้หลินเมิ่งอวิ๋นแล้วพูดด้วยรอยยิ้ม
อาจเป็นเพราะชีวิตที่เยียนจิงยุ่งมากจริง ๆ จดหมายที่ซูหลานเซียงส่งมาจึงน้อยลงเรื่อย ๆ ในจดหมายแผ่นบางนั้นมีเพียงคำทักทายเรียบง่ายเท่านั้น
วันข้างหน้าเวลาที่บ้านขาดเนื้อกิน ก็ให้กู้เป่ยเฉิงพาเธอขึ้นเขา เรื่องกระเพาะหมูย่อมไม่ขาดแคลนแน่นอน
กระเพาะหมูป่าหนึ่งอันหนักเพียงหนึ่งจินกว่าเท่านั้น พออบแห้งแล้วก็เหลือแค่ไม่กี่ตำลึง
นำมารักษาทีละคนย่อมดีกว่า หากแบ่งกันให้ก็คงไม่มีใครหายดีสักคน