กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 198 ทะลุเข้าหนังสือหนึ่งร้อยเก้าสิบแปด
“อ้ายกั๋ว อ้ายหมิน รีบเก็บข้าวของกลับบ้านได้แล้ว!”
พอเข้าไปใกล้ ซ่งหรั่นหรั่นก็ป้องสองมือเป็นรูปโทรโข่งไว้ที่ริมฝีปาก เริ่มตะโกนเรียกกู้อ้ายกั๋วกับกู้อ้ายหมินกลับบ้าน
ก่อนหน้านี้คนตกปลามีน้อย การที่ซ่งหรั่นหรั่นตกได้มากจึงเป็นเรื่องปกติ
ตอนนี้มีคนมาตกปลาที่ริมแม่น้ำมากขนาดนี้ ตกปลาได้บ้างก็ถือว่าเก่งแล้ว
“พี่ชาย ผมเหมือนจะได้ยินเสียงแม่แล้ว”
กู้อ้ายหมินยกคันเบ็ดขึ้น ปลาจี้หลังสูงขนาดเท่าฝ่ามือตัวหนึ่งก็กระโดดพ้นผิวน้ำขึ้นมา
“จริงด้วย แม่สะพายตะกร้าสะพายหลังใบใหญ่ ในมือยังถือกระเป๋าเป้ใบใหญ่อีกใบ”
“ว้าว บนหัวพ่อมีหมูป่าตัวใหญ่ด้วย!!!”