กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 164 ทะลุเข้าหนังสือร้อยหกสิบสี่
“ฉันจะขอรับลูกบุญธรรมสักคน เธอคงไม่ถือสาหรอกนะ”
สมกับที่เป็นพ่อแม่ที่สวยหล่อที่สุดในเขตบ้านพักครอบครัว เด็กคนนี้แค่ดูเค้าโครงคิ้วตาก็รู้แล้วว่าถอดแบบมาจากใคร
“ถ้าเธอจะรับแค่คนเดียว ฉันไม่ยอมหรอกนะ”
ล้วนเป็นแก้วตาดวงใจของเธอทั้งนั้น ซ่งหรั่นหรั่นไม่อยากให้คนนอกมาปฏิบัติต่อพวกเขาอย่างสองมาตรฐาน
“งั้นช่างเถอะ เด็กสามคนฉันรับไม่ไหวหรอก”
ยุคสมัยนี้การรับเป็นแม่บุญธรรมไม่ใช่แค่พูดปากเปล่า ต้องจัดเลี้ยงสุรา และยังต้องแบกรับภาระหน้าที่ความรับผิดชอบบางอย่างด้วย
สวี่เจียเจียแม้แต่ลูกของตัวเองยังดูแลได้ไม่ดี ก็กลัวจะทำเอาลูกบ้านซ่งหรั่นหรั่นเสียคนไปด้วย
“ถ้าเธอชอบก็แวะมาหาบ่อย ๆ สิ”