กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 160 ทะลุเข้าหนังสือหนึ่งร้อยหกสิบ
“ภรรยา ถึงเวลาที่ฉันต้องตัดเล็บให้เธอแล้ว”
กู้เป่ยเฉิงสวมเสื้อผ้าไปพลาง มองสำรวจซ่งหรั่นหรั่นไปพลาง
“ไม่รีบขนาดนั้นหรอก คุณนอนสักหน่อยก่อนเถอะ ตอนบ่ายค่อยตัดให้ฉัน”
ซ่งหรั่นหรั่นมองดวงตาที่เต็มไปด้วยเส้นเลือดฝอยของกู้เป่ยเฉิงแล้วพูดด้วยความปวดใจ
“ภรรยา นอนเป็นเพื่อนฉันสักพักสิ”
กู้เป่ยเฉิงเองก็กลัวว่าตัวเองจะเบลอ หากตัดเข้าเนื้อเธอคงไม่ดีแน่
“อืม!”
เมื่อคืนเจ้าตัวเล็กในท้องป่วนเธอจนตื่นกลางดึก เธอจึงถือโอการนอนต่อด้วยพอดี
กู้เป่ยเฉิงประคองซ่งหรั่นหรั่นเข้ามาในห้อง แสงแดดสาดส่องเข้ามาในห้องนอน ทาบทับผ้าปูเตียงด้วยรัศมีสีทองอร่ามชั้นหนึ่ง