กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 158 ทะลุเข้าหนังสือหนึ่งร้อยห้าสิบแปด
ท้องห้าเดือนของซ่งหรั่นหรั่น โตกว่าท้องหกเดือนของหญิงตั้งครรภ์คนอื่นเสียอีก
ทว่าโครงร่างของเธอเล็ก หน้าท้องค่อนข้างแหลม หากมองจากด้านหลังก็ดูไม่ออกเลยว่าเธอเป็นหญิงตั้งครรภ์
“ผักในลานบ้านยังมีชนิดน้อยไปหน่อย พวกเราไปดูผักอย่างอื่นที่ตลาดสดกันเถอะ ต่อไปฉันจะไม่ไปซื้อกับข้าวเนื้อสัตว์ที่ภัตตาคารรัฐวิสาหกิจแล้ว จากนี้ไปกินปลา กุ้ง อาหารทะเล พวกนี้กินแล้วไม่อ้วน”
หลินเมิ่งอวิ๋นก็รู้สึกหงุดหงิดใจอยู่บ้างที่ก่อนหน้านี้ตนเองคอยคีบกับข้าวเนื้อสัตว์ให้ซ่งหรั่นหรั่นตลอด ยังดีที่เวลาผ่านไปไม่นาน จึงยังไม่กลายเป็นโศกนาฏกรรม
“แม่ ผัดผักฝีมือแม่ก็อร่อยทั้งนั้น ฉันไม่เลือกกินหรอก”