กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 104 ทะลุเข้าหนังสือตอนที่หนึ่งร้อยสี่
“ช่วงเทศกาลตรุษจีน ตื่นสายหน่อยก็เป็นเรื่องปกติ วันนี้แม่เองก็ตื่นสายกว่าเดิมตั้งสองชั่วโมงกว่าเหมือนกัน”
“เธอไปล้างหน้าแปรงฟันก่อนเถอะ ในหม้อมีน้ำร้อน มื้อเที่ยงของเธอเก็บไว้ให้อยู่ อุ่นแยกไว้ในหม้อแน่ะ ให้แม่ไปยกมาจากห้องครัวให้ไหม”
หลินเมิ่งอวิ๋นมองซ่งหรั่นหรั่นที่มีสีหน้าเปล่งปลั่งมีน้ำมีนวล พลันนึกถึงเรื่องที่ยกน้ำแกงไปให้เมื่อคืนขึ้นมาได้
การที่ลูกสะใภ้ใหญ่ตื่นสายขนาดนี้ เธอก็นับเป็นผู้สมรู้ร่วมคิดทางอ้อมไปครึ่งหนึ่ง
“แม่ ไม่ต้องหรอก ฉันล้างหน้าแปรงฟันเสร็จแล้วจะไปยกกับข้าวเอง ขืนให้แม่ฉันรู้เข้า ฉันคงโดนเอ็ดแน่”