ตอนที่ 103 ทะลุเข้าหนังสือตอนที่หนึ่งร้อยสาม

ตอนที่ 103 ทะลุเข้าหนังสือตอนที่หนึ่งร้อยสาม

แขนของซ่งหรั่นหรั่นโอบกอดท่อนแขนของกู้เป่ยเฉิง เริ่มตอบสนองกลับไปอย่างแผ่วเบา

กู้เป่ยเฉิงยกยิ้มมุมปาก ถอนหายใจออกมาเบา ๆ อย่างพึงพอใจ ก้มหน้าลงจุมพิตริมฝีปากแดงของซ่งหรั่นหรั่น........................

“พี่เป่ยเฉิง ตอนนี้กี่โมงแล้ว ง่วงมากเหนื่อยมาก ฉันอยากนอนจะแย่แล้ว!”

ซ่งหรั่นหรั่นเหงื่อโทรมกาย แขนขาไร้เรี่ยวแรง ร่างกายอ่อนปวกเปียกไปทั้งตัวอยู่ในอ้อมอกของกู้เป่ยเฉิง

เธอคล้องแขนของกู้เป่ยเฉิงไว้ ง่วงจนแทบลืมตาไม่ขึ้น

“ภรรยา เธอรออีกประเดี๋ยว ฉันจะลงไปข้างล่างเอาน้ำร้อนมาให้เธออาบน้ำ”

กู้เป่ยเฉิงชำเลืองมองนาฬิกาข้อมือแวบหนึ่ง ฟ้าใกล้จะสว่างแล้ว อาบน้ำเสร็จถือโอกาสให้เธอได้กินอะไรสักหน่อยค่อยนอน