กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 245 มหันตภัยลำดับที่สี่ (5)
บนยอดอวี้หวง ลมภูเขาพัดหวีดหวิว พัดพาเสื้อคลุมของเจียงหนานจนส่งเสียงสวบสาบ
เขาก้มหน้าลง สายตาจับจ้องไปที่แผ่นศิลาใต้ฝ่ามือก้อนนั้น ตัวอักษรบนศิลาด่างพร้อย มีรอยตะไคร่น้ำเกาะอยู่ทั่ว
“ภูเขาไท่ซาน...สุดท้ายก็กลับมายังเส้นทางเดิมตอนที่มาสินะ”
เจียงหนานพึมพำกับตัวเองในใจ
เขาเอียงศีรษะเล็กน้อย สายตากวาดมองไปยังซากศพมารเลือดเนื้อที่เขาเพิ่งลงมือสังหารตัดศีรษะไปอย่างง่ายดายซึ่งอยู่ไม่ไกล
ก้อนเนื้อที่เคยบิดเบี้ยวขยับดิ้นรนอย่างน่าเกลียดน่ากลัวในตอนนั้น บัดนี้นอนแผ่อยู่บนพื้น ขอบของมันกำลังเหี่ยวย่นฟีบลงด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า
ราวกับถูกบางสิ่งบางอย่างสูบเอาพลังชีวิตระลอกสุดท้ายจากภายในออกไปจนหมด