เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 244 มหันตภัยลำดับที่สี่ (4)
ดาวสีฟ้า เมืองอัน ตอนเช้าเวลาหกโมง
ก้อนเลือดเนื้ออันดุร้ายที่เดิมทีลอยแขวนอยู่บนท้องฟ้าในที่สุดก็หายไป เหลือทิ้งไว้เพียงชั้นเมฆสีแดงชาดผืนหนึ่ง
เถ้าถ่านปนกลิ่นเหม็นไหม้ลอยคลุ้งในสายลม มารเลือดเนื้อเหล่านั้นต่างพากันมุดหายเข้าไปในเงามืดระหว่างตึกรามบ้านช่องอย่างไร้ร่องรอย
ดาดฟ้าของตึกหอพักมหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์
นักบินอวกาศหลี่หยางและสมาชิกหน่วยบุกเบิกที่เหลือเพียงห้าคนนั่งอยู่บนดาดฟ้าที่เต็มไปด้วยเศษซากปรักหักพัง
หลี่หยางถือข้าวเนื้อวัวมันฝรั่งกึ่งสำเร็จรูปของทหารที่เพิ่งอุ่นเสร็จ ตักคำโตพูนช้อนยัดเข้าปาก พลางรำพึงออกมาอย่างอู้อี้
“หอมจริง ๆ! ให้ตายสิ ผมไม่ได้กินข้าวร้อน ๆ มาตั้งหนึ่งสัปดาห์แล้ว!”
เขาเงยหน้าขึ้น โบกช้อนไปทางพวกสิงอู่ “พวกคุณไม่กินกันเหรอ?”
พวกสิงอู่และนอฟสกีต่างพากันส่ายหน้า