กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 15 อีกาสารเลวกับความย้อนแย้งของเวลา
บ่ายสามโมงครึ่ง เขตแดนทุ่งรกร้าง
แดดแผดเผากลางฟ้า ยามนี้คือช่วงเวลาที่ร้อนที่สุดของวันในโลกรกร้าง
นอกตัวรถ หวังเหมิ่งกับหลิวอวี่ฉิงกำลังท้าแดดจ้า เหงื่อไหลโชกพลางเดินวนเวียนสำรวจอยู่บนลานรกร้างใกล้เคียง
พวกเขาพยายามค้นหาทุ่งข้าวสาลีผืนนั้นที่หายลับไป
“แปลกประหลาดจริงเชียว……”
หวังเหมิ่งปาดเหงื่อบนหน้าหนึ่งที แล้วทิ้งก้นนั่งแหมะลงบนหินที่ร้อนจัด
“ตอนพวกเราขับรถมาเมื่อกี้ เห็นอยู่ชัด ๆ ว่ามองจากไกล ๆ ยังเห็นตรงนี้เป็นสีเหลืองทองอร่าม”
“ไหงพอกดคันเร่งมิดไมล์ขับมาถึงตรงหน้า ดันกลายเป็นที่ดินรกร้างไปได้ล่ะ?”
“หรือว่าทุ่งข้าวสาลีนี่จะงอกขาแล้ววิ่งหนีไปแล้ว?”