เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 335 การปลอบโยน
กล่าวได้ว่า ตั้งแต่โซม่าหยาและคนอื่น ๆ เห็นโอวหยางฮุย พวกเขาก็ไม่เคยคิดจะปล่อยให้เขาเข้าใกล้เคออวิ๋นเหยา
เพียงมองสีหน้าของโอวหยางฮุย ตอนที่พวกเขาคิดว่าเขาคงไม่ยอมหลีกทาง จู่ ๆ เขากลับพาคนของตนหลบไปเสียอย่างนั้น
แม้พวกเขาจะรู้สึกแปลกใจอยู่บ้าง แต่ก็ไม่ได้ขัดขวางการถอนตัวของพวกเขา
เคออวิ๋นเหยาจึงถูกเหล่ารุ่นพี่ชายหญิงที่ตัวสูงใหญ่กว่าเธอรายล้อมอยู่ตรงกลาง แล้วพากันจากไป
โอวหยางฮุยมองแผ่นหลังของพวกเขาที่จากไป พลางแค่นหัวเราะเย็นชาในใจ เขาไม่เชื่อหรอกว่าโซม่าหยากับพวกจะติดตามเคออวิ๋นเหยาได้ตลอดเวลา เขาจะต้องหาโอกาสพบแน่!
เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นในโรงอาหารส่วนกลาง นักเรียนจากสถาบันการทหารจำนวนมากเห็นเข้ากับตา หลายคนต่างรู้สึกหวั่นไหวในใจ
โอวหยางฮุยคิดจะจีบเคออวิ๋นเหยาหรือ?
บางคนขบเขี้ยวเคี้ยวฟันกับเรื่องนี้ แต่พอเห็นโซม่าหยาและพวกคอยป้องกันอย่างเข้มงวด ก็อดรู้สึกสมน้ำหน้าโอวหยางฮุยไม่ได้