เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 334 ขายตัวเหรอ
——มหาวิทยาลัยทหารหลงฮว่า
ฮั่วซานหลีแตกต่างจากผู้บัญชาการหลักคนอื่นที่เอาแต่กลุ้มใจไปพร้อมกับช่างเมคา เขานิยมที่จะไปสืบข่าวคราวของโรงเรียนทหารแห่งอื่นมากกว่า หากบังเอิญสืบรู้แผนดัดแปลงเมคาของโรงเรียนทหารอื่นได้โดยไม่ตั้งใจก็คงจะดียิ่งขึ้นไปอีก
แน่นอนว่านี่ไม่ใช่เพราะเขาไม่เชื่อใจช่างเมคาของฝ่ายตนเอง แต่เป็นเพราะเขารู้สึกว่าแทนที่จะต้องมาเปลืองสมองและเรี่ยวแรงคิดเอง การไปฉกฉวยเอามาฟรี ๆ นั้นย่อมดีกว่าเป็นไหน ๆ
และในบรรดาข้อมูลเหล่านั้น สิ่งที่เขาอยากรู้มากที่สุดก็คือแผนดัดแปลงเมคาของโรงเรียนทหารที่หนึ่งแห่งสหพันธรัฐ
หลังผ่านการแข่งขันรอบที่แล้วมา เขารู้สึกอิจฉาตาร้อนเมคาของโรงเรียนทหารที่หนึ่งแห่งสหพันธรัฐอย่างแท้จริง
เขาถึงขั้นเคยเลียบ ๆ เคียง ๆ ถามช่างเมคาของฝ่ายตนเองว่า “พวกนายว่า มีทางที่จะหลอมสร้างเมคาที่ใกล้เคียงกันออกมาได้ไหม ฉันไม่ได้เรียกร้องอะไรมากหรอก แค่ความเร็วกับการป้องกันตามพวกนั้นทันก็พอแล้ว”
ช่างเมคา (ทั้งหลาย): “...”
รู้สึกเหมือนว่าหมอนี่ไม่ได้ถามแค่ตนคนเดียวแน่ ๆ
น่าเสียดายยิ่ง คำตอบที่มอบให้เขาส่วนใหญ่ล้วนเป็นการปฏิเสธ