เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 322 ที่นี่มิควรอยู่นาน
[เฮ้ย! ทางฝั่งนี้มัน...] ฮาหมัวจู๋ผู้บัญชาการหลักของโรงเรียนนายร้อยเปลวเพลิงตรวจสอบพิกัดแถบนี้ พลันมีความตื่นตระหนกวาบขึ้นมาในแววตา
[เป็นอะไรไป? เป็นอะไรไป?] เกอเป้ย·หม่าเท่อผู้บัญชาการหลักของโรงเรียนนายร้อยคาลู่ซือได้ยินน้ำเสียงของเขาดูไม่ค่อยดี
ฮาหมัวจู๋กลืนน้ำลายลงคอ ฝืนเค้นเสียงตัวเองกลับมา [ตรงนี้... แค่ก... เหมือนจะอยู่ใกล้กับตำแหน่งฐานที่มั่นของโรงเรียนทหารอันดับหนึ่งแห่งสหพันธรัฐที่เพิ่งประกาศไปคราวก่อนนิดหน่อย]
เกอเป้ยเข้าใจความหมายในคำพูดของเขาทันที จึงบังคับหุ่นกลทะยานขึ้นสู่เบื้องบน เพื่อสังเกตดูคนที่อยู่ข้างในลูกบอลคุ้มกันในระยะประชิด
กลุ่มเล็กของโรงเรียนทหารเหลยเจี๋ย : อยากจะเอามือปิดหน้าชะมัด!
เกอเป้ยมองเห็นชัดเจนแล้ว ในใจพลันตกตะลึง นี่คนของโรงเรียนทหารเหลยเจี๋ยงั้นเหรอ?!!
โอ้วว้าว!
ดูจากทรงนี้แล้ว คงเป็นฝีมือของโรงเรียนทหารอันดับหนึ่งแห่งสหพันธรัฐจริง ๆ!
ทว่า ถึงจะเดาออกแล้วจะทำอะไรได้?