เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 312 โพรงใต้ดิน
เมื่อเทียบกับกลุ่มของสั่วหม่าย่าที่ไร้หนทางเบาะแส ทางด้านหน่วยย่อยอีกกลุ่มอย่างอันเจ๋อและพวกพ้องกลับกำลังเดินทางใต้ดินได้อย่างสะดวกสบาย
[พวกเราโชคดีจริง ๆ ที่มีรุ่นน้องอวิ๋นเหยา ถึงได้มีเครื่องมือขุดเจาะที่เบาแรงขนาดนี้มาใช้] ระหว่างทาง อันเจ๋อกล่าวชื่นชมเคออวิ๋นเหยาไม่หยุดปาก
หุ่นยนต์แบบง่ายตัวนี้มันสะดวกสบายเกินไปแล้ว
แม้จะสิ้นเปลืองพลังจิตวิญญาณไปบ้าง แต่ก็ขุดได้เร็วกว่าใช้แรงคนขุดเองตั้งเยอะ
[นั่นสิ! ถ้าไม่มีรุ่นน้องอวิ๋นเหยา ก็คงไม่ได้สูญเสียแค่พลังจิตวิญญาณหรอก การจะผ่านทางใต้ดินนี้ได้ คงต้องเปลืองแรงกายไปไม่น้อยเลย]
จะมาเดินทอดน่องสบายอกสบายใจเหมือนตอนนี้ได้ที่ไหนกัน?
[ใช่ ๆ ๆ! จริงที่สุด!]
[เฮ้ย! มีรู มีโพรงใต้ดินด้วย!] สมาชิกทีมที่เดินอยู่หน้าสุดร้องตะโกนขึ้นมาทันที
อันเจ๋อที่เดินอยู่ตรงกลางได้ยินเสียงจึงรีบเอียงคอชะโงกมองไป