เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 288 ใช้ของปลอมตบตาเป็นของจริง
เวลาผ่านไปอย่างเงียบเชียบ โรงเรียนนายทหารอันดับหนึ่งแห่งสหพันธรัฐยื้อผ่าน 12 ชั่วโมงแรกมาได้จริง ๆ เวลาสำหรับการประกาศตำแหน่งครั้งที่สองมาถึงแล้ว
“ประกาศ ประกาศ การนับถอยหลังเวลาการประกาศตำแหน่งฐานที่มั่นครั้งที่สองเริ่มต้นขึ้น 10 9 8……2 1”
ทีมโรงเรียนนายทหารอื่น ๆ ที่กำลังสู้รบกับโรงเรียนนายทหารอันดับหนึ่งแห่งสหพันธรัฐต่างพากันงุนงงไปหมด เวลาผ่านไปเร็วขนาดนี้เชียวหรือ
12 ชั่วโมงผ่านไปแบบนี้แล้วหรือ
เคออวิ๋นเหยาถอนหายใจด้วยความโล่งอก ส่งข้อความไปหาซั่วหม่าย่า [พี่สาวซั่วหม่าย่า ถึงเวลาแล้ว พวกเราสามารถย้ายฐานได้แล้ว]
[เรื่องนี้ยกให้เธอจัดการเลย] ซั่วหม่าย่าตั้งใจจะให้ทุกคนช่วยคุ้มกันให้เคออวิ๋นเหยา
ทว่า ตอนนี้เคออวิ๋นเหยาหมดแรงอยู่บ้าง ไม่อยากจะขยับตัวอีก เธอฉุกคิดขึ้นมาได้ และนึกวิธีที่ดีเยี่ยมออกกะทันหัน
เรื่องนี้ต้องเกลี้ยกล่อมซั่วหม่าย่าให้ได้ก่อน [พี่สาวซั่วหม่าย่า ฉันมีความคิดอย่างหนึ่ง]
[อะไรนะ พูดมาสิ]