เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 273 ไร้ช่องทาง
ข้างต้นเป็นเพียงเรื่องหนึ่งเท่านั้น โอวหยางฮุยยังอารมณ์แปรปรวน และชอบโยนความผิดให้ผู้อื่น
จนกระทั่งวินาทีที่การแข่งขันอุ่นเครื่องสิ้นสุดลง พวกเขาก็ยังไปไม่ถึงตำแหน่งที่เคออวิ๋นเหยาและพวกอยู่
ด้วยเหตุนี้ เขาจึงโกรธมาก แล้วโยนความผิดให้อ่อนแอเกินไปของเพื่อนร่วมทีมตนเอง ที่ฉุดให้ความเร็วโดยรวมในการเคลื่อนที่ช้าลง
เรื่องนี้ไม่ใช่สิ่งที่คนอื่นพูดมั่ว ๆ แต่เกิดขึ้นจริงต่อหน้าต่อตา ในช่วงไม่กี่นาทีก่อนหมดเวลา เขาก็เริ่มปัดความรับผิดชอบของตน
ผู้ชมจำนวนมากล้วนเห็นเหตุการณ์ รวมถึงคณบดีหลินและคนอื่น ๆ ที่เคยให้ความสำคัญกับพวกเขาอยู่บ้าง
“พวกนายเป็นอะไรกัน? ทำไมตลอดทางยิ่งเดินยิ่งช้า? ตอนนี้ใกล้หมดเวลาแล้ว ยังไปไม่ถึงที่หมาย!”
“...” เพื่อนร่วมทีมคนอื่นของเขานิ่งเงียบ
เรื่องนี้ควรโทษใคร?
ใครมีตาก็เห็นชัด แต่โอวหยางฮุยกลับเลือกจะลืมสิ่งที่ตัวเองทำมาตลอดทาง