เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 272 มาดักถึงหน้าประตู
“เหยาเหยา ฉันอิจฉาเธอจริง ๆ เลย! เธอไม่รู้หรอกว่าเมื่อกี้พวกเราเพิ่งเจออะไรมาบ้าง...” ซูหนิงหนิงทรุดนั่งแผ่อยู่บนโซฟา พูดอย่างไร้เรี่ยวแรง
แค่นึกถึงความรู้สึกตอนถูกฝูงชนล้อมเมื่อครู่ก็ยังใจสั่นไม่หาย เหนื่อยยิ่งกว่าลงจากสนามแข่งขันเสียอีก!
ไม่ใช่แค่เธอ แม้แต่คนอื่น ๆ ก็สภาพไม่ต่างกันนัก
เคออวิ๋นเหยายิ้มอย่างกระอักกระอ่วน
ขณะที่เคออวิ๋นเหยาไม่รู้จะปลอบพวกเขาอย่างไร คณบดีหลินกับคณบดีหวังก็มาถึงพอดี
เดิมทีคณบดีหลินทั้งสองคนไม่ได้คิดจะมา แต่เห็นคณบดีจากมหาวิทยาลัยอื่นต่างไปหานักศึกษาของตน พวกเขาจึงตามกระแสมาเช่นกัน
“ก๊อก ก๊อก ก๊อก!”
ทันทีที่เคออวิ๋นเหยาได้ยินเสียงเคาะประตู เธอก็โล่งอกขึ้นมาทันที รีบลุกไปเปิดประตู
“คณบดีหลิน คณบดีหวัง พวกท่านมาทำไมเหรอ?”