เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 218 ความบ้าคลั่งอันสงบนิ่ง
เหล่าหลี่สูดลมหายใจเข้าลึก ๆ พยายามข่มความโกรธของตนไว้ “หลินโม่ คุณมาหลอกผมหรือเปล่า?”
หลินโม่ทำหน้าสับสนเล็กน้อย “อะไรกัน? ฉันหลอกคุณตอนไหน?”
“ยังจะบอกว่าไม่ได้หลอกผมอีก? คุณหนูคนนี้ไม่เป็นอะไรเลย สุขภาพแข็งแรงดีมาก คุณให้ผมตรวจเธอ นี่ไม่ใช่หลอกผมแล้วคืออะไร?”
หลินโม่อ้าปากค้าง: …
แต่เธอไม่ได้ทำจริง ๆ
เคออวิ๋นเหยายกมือกุมหน้าผาก
“เอ่อ… อาจารย์หลี่ ต้องขอโทษจริง ๆ อาจารย์หลินเป็นห่วงฉันมากเกินไป จึงเป็นแบบนี้”
เหล่าหลี่ก็แค่อยากระบายปราณอาฆาตที่เสียแรงไปเปล่า ๆ น้ำเสียงอ่อนโยนของเคออวิ๋นเหยาทำให้เขารู้สึกกระดากใจขึ้นมาทันที
เวลานี้ไม่เหลือเค้าความหงุดหงิดรุนแรงที่เธอแสดงออกก่อนหน้านี้เลย เมื่อประกอบกับใบหน้าเรียบร้อยน่ารักของเธอแล้ว ชวนให้คนหลงเชื่อเสียจริง