บทที่ 360

บทที่ 360

ยามอู่เพิ่งผ่านพ้นไป ตระกูลหลี่ก็ส่งเทียบเชิญมายังจวนองค์หญิง เพื่อเชิญนางไปเยี่ยมเยียน พร้อมกันนั้นยังได้เทียบเชิญฮูหยินฟางกับบุตรสาวด้วย เล่อเยี่ยนเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย นางวางเข็มและด้ายในมือลง นวดข้อมือของตนเองเบา ๆ แล้วลุกขึ้นยืน

ฟางถูมารอพบนางที่หน้าประตูตั้งแต่เนิ่น ๆ แล้ว

"ท่านแม่ไปที่ตระกูลหลี่ก่อนแล้ว ข้ามาเพื่อรอไปพร้อมกับเจ้า ได้ยินมาว่าตระกูลหลี่เชิญปรมาจารย์ปักผ้าฝีมือเยี่ยมผู้หนึ่งมา พวกเราไปเปิดหูเปิดตากันเถอะ"

เล่อเยี่ยนพยักหน้ารับ

เมื่อมาถึงตระกูลหลี่ ฮูหยินหลี่เห็นเล่อเยี่ยนก้าวเข้ามาจึงรีบจัดท่าทางเพื่อคำนับ ทว่ากลับถูกเล่อเยี่ยนยื่นมือไปประคองไว้เสียก่อน "ไม่ต้องมากพิธี"

ฮูหยินหลี่รีบกระแอมไอเบา ๆ สำรวมท่าทีแล้วเอ่ยอธิบาย "มีหญิงปักผ้าฝีมือยอดเยี่ยมอยู่กลุ่มหนึ่ง พวกนางทิ้งลวดลายปักเอาไว้ไม่น้อย ข้าจึงอยากเชิญองค์หญิงมาช่วยทอดพระเนตรให้หน่อยเพคะ"

"ดีสิ" เล่อเยี่ยนตอบตกลงทันที

จากนั้นฮูหยินหลี่จึงเชิญให้เล่อเยี่ยนนั่งยังตำแหน่งประธานด้านบน โดยมีฮูหยินฟางและฮูหยินหลี่คอยนั่งเป็นเพื่อนอยู่ด้านข้าง ส่วนฟางถูนั้นนั่งลงข้างกายเล่อเยี่ยน และมีหลี่รั่วหลางร่วมอยู่ในกลุ่มด้วย

ไม่นานนัก หญิงปักผ้าสิบกว่าคนก็ช่วยกันยกตั่งปักผ้าเข้ามา นั่งลงเบื้องหน้าแล้วจรดเข็มปักด้ายอย่างคล่องแคล่ว สะบัดปลายเข็มจนลวดลายงดงามราวกับมีชีวิตโลดแล่นอยู่บนผืนผ้า