บทที่ 359

บทที่ 359

หลิวหยุนเหนียงถูกวาจาของฮูหยินรองทำให้ตกใจจนตื่นตะลึง "ท่านป้า..."

"อย่าได้กล่าวถึงเรื่องบุตรชายคนโตภรรยาเอกหรือบุตรชายคนโตอะไรนั่นเลย ฮูหยินผู้เฒ่ามิได้ให้ความสำคัญกับเรื่องนี้แม้แต่น้อย การสอบตกคราวนี้ของฉางเหิงกลับกลายเป็นขี้ปากของผู้คนทั่วทั้งเมืองหลวงไปเสียอีก ฮูหยินผู้เฒ่ายิ่งไม่มีทางให้อภัยเขาเป็นแน่ ในเรือนสามเรือนสี่เองก็มีหลานชายสายเอกอยู่เช่นกัน ทุกคนล้วนว่าง่ายและรู้ความ"

ฮูหยินรองเป็นสะใภ้รับใช้ฮูหยินผู้เฒ่ามาหลายปีแล้ว แม้จะเป็นบุตรอนุ แต่นางก็ติดตามมาเนิ่นนาน ฮูหยินผู้เฒ่าย่อมถือเอาภาพรวมเป็นสำคัญในทุกเรื่อง

ไม่มีทางที่จะประนีประนอมเพื่อเห็นแก่คนผู้ใดคนหนึ่งเป็นอันขาด

หลิวหยุนเหนียงไม่ยอมเชื่อ "กระดูกหักแต่เส้นเอ็นยังเชื่อมติด ไฉนเลยจะตัดใจได้จริงๆ เล่า"

เห็นนางดื้อรั้นไม่ยอมเชื่อ ฮูหยินรองจึงอดไม่ได้ที่จะยื่นมือไปจิ้มปลายจมูกนางด้วยความโมโห พร้อมกับกล่าวด้วยความระอาใจว่า "เจ้าลืมจุดจบของจี้จื่อฉิงไปแล้วหรือไร"

หลานสาวคนโตสายเอกตระกูลจี้ เพียงเพราะล่วงเกินองค์หญิงเล่อเยี่ยนและกล่าววาจาผิดพลาด สุดท้ายมิใช่ถูกกรอกยาพิษจนกลายเป็นเบี้ยหมดประโยชน์ไปหรอกหรือ

"นั่นไม่เหมือนกัน ฟูจวินเป็นบุรุษ ท่านแม่ของข้าบอกว่าบุตรชายมีไว้เพื่อสืบทอดกิจการตระกูล ส่วนบุตรสาวอย่างไรเสียวันหน้าก็ต้องออกเรือนไปอยู่ดี" หลิวหยุนเหนียงไม่เคยรู้สึกเลยว่าจี้จื่อฉิงจะนำมาเทียบกับจี้ฉางเหิงได้

ฮูหยินรองเดือดดาลยิ่งนัก "เจ้าคิดจริงๆ หรือว่าฮูหยินผู้เฒ่าไม่สนใจจี้ฉางเหิงเป็นเพราะเขาตกการสอบน่ะ"